De lesauto jongen

Met een grote glimlach sloeg ik de deur van de lesauto achter me dicht. Het gele ding stond wat onhandig geparkeerd in een van de drukste straten van de stad, maar de zestigjarige vrouw naast mij had er genoegen mee genomen. Ik stond midden in het centrum toen een voorbijganger reageerde op die lach. ‘Ging... Lees verder →

Ik laat mij gemist worden

Ik gooi mijn fiets in het rek, sprint langs de kiosk richting perron 4B. Het fluitje klinkt en ik weet genoeg. Om acht uur op de hoek, maar ik app: ‘Sorry ben er vnv niet bij’ ‘Oke is goed.’  Het feest gaat door en ik voel genoeg. Ik vlieg naar de andere kant van de... Lees verder →

Het goede doel begint bij de kern

Kerst is de tijd waarop vrijwel ieder huishouden een boom de kamer in sleept, deze versiert met lichtjes en wie weet dit wel uitbreidt met lichtjes rond het raam, voor de tv en bij de deur. Het is ook de tijd waarop we familie vragen om te komen eten. Niet zomaar eten, maar een uitgebreid... Lees verder →

Anne schrijft |Challenge accepted?!

Een brief geschreven door Anne, Voor Kwinsi Ha Kwin, Het is raar om te beseffen dat ik jou verleden ben. Jij loopt duidelijk wat stapjes voor op mij, maar toch komen er nog dingen overeen. We luisteren beide nog (te) veel naar weerstand. Beide hebben we achteraf spijt en zijn we bang om niet volledig te leven. Bang voor onze toekomstige zelf die verdrietig zal zijn omdat we... Lees verder →

Kwinsi schrijft | Weerstand

Een brief geschreven door Kwinsi, Voor Anne  Hey Anne, Voel ik nog steeds weerstand, voel ik me wel eens als een slechte vriend en baal ik over hoe bepaalde dingen in mijn leven zijn gelopen? Ja. Deze zomer heb ik op de Kaaij gewerkt op zo'n moment voel ik altijd nog wel weerstand. Ik voel... Lees verder →

DE PLANT

Ik kijk naar een plantje in een roze potje op tafel. Hij is niet veel groter dan een klein potje pindakaas of chocopasta. Het minuscule ding zal over een uur op de tafel van mijn vriendin staan. Ik bedenk me hoe ik dit nog met enige trots aan haar kan overhandigen. Ik ga niet vaak... Lees verder →

Op de trappen van de basiliek

Mijn ouders leerden elkaar kennen in het studentenorkest. Mijn moeder speelde viool en keek uit op een knappe trompettist. Een paar jaar later vormde zich onder de viool van mijn moeder een dikke buik, waar mijn broer uit tevoorschijn kwam. Ik volgde twee jaar later. ‘Zo veel muziek in die jonge leventjes, dat moeten wel... Lees verder →

Anne schrijft | Bubbel

Een brief geschreven door Anne, Voor Kwinsi Hee Kwin! Ik had een lange week afgelopen week. Een tentamen, veel gesprekken, relaties die niet goed liepen en veel dingen om over na te denken. Ik voel me dan boos en verdrietig over hoe de gesprekken zijn gegaan. Ik voel me verward als ik denk aan de relaties.... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑